راهنمای کامل نصب ویندوز ۱۰ روی ماشین مجازی اوبونتو با امکان کلیپ‌بورد و فولدر مشترک

اگر می‌خواید ویندوز ۱۰ را روی اوبونتو با Virtual Machine Manager (virt-manager) نصب کنید و امکان Copy/Paste و دسترسی به فولدر مشترک داشته باشید، این راهنمای قدم‌به‌قدم را دنبال کنید.

مرحله ۱: نصب ماشین مجازی و بسته‌های موردنیاز در اوبونتو (سیستم عامل میزبان)

برای راه‌اندازی محیط ویندوز ۱۰ روی اوبونتو، ابتدا باید ماشین مجازی ایجاد کنیم. سیستم عامل میزبان ما Ubuntu 24.04.2 LTS است و برای مدیریت ماشین‌های مجازی از نرم‌افزار Virtual Machine Manager استفاده شد. این نرم‌افزار open source رابط گرافیکی ساده و قدرتمندی برای مدیریت VMهای ساخته شده با KVM/QEMU ارائه می‌دهد و امکان تنظیم سخت‌افزار، دیسک، شبکه و نمایش را به‌راحتی فراهم می‌کند. همچنین پشتیبانی کامل از snapshots و مدیریت منابع سخت‌افزاری باعث شد که انتخاب مناسبی برای نصب و کنترل ماشین‌های مجازی باشد.

۱. نصب ماشین مجازی

با اجرای دستور زیر در ترمینال، بسته‌های مورد نیاز نصب گردید:

sudo apt update
sudo apt install qemu-kvm libvirt-daemon-system libvirt-clients virt-manager

پس از نصب، با اجرای virt-manager می‌توان یک ماشین مجازی جدید ایجاد و سیستم عامل ویندوز ۱۰ ۶۴ بیتی را نصب کرد.

پنجره اصلی نرم‌افزار Virtual Machine Manager در اوبونتو که لیست دو ماشین مجازی ایجاد شده برای ویندوز 7 و ویندوز 10 را نشان می‌دهد.
مدیریت چندین ماشین مجازی؛ لیست ماشین‌های ویندوز 7 و ویندوز 10 در Virtual Machine Manager.

۲. نصب بسته Virtio-FS در میزبان

برای اشتراک‌گذاری فولدرها بین اوبونتو و ویندوز مجازی از تکنولوژی Virtio-FS استفاده شد. این بسته بر پایه KVM طراحی شده و عملکرد بسیار سریع‌تری نسبت به روش‌های سنتی (مثل 9p) دارد و امکان اشتراک‌گذاری مستقیم فولدر میزبان با VM و نگاشت کاربرها را فراهم می‌کند. نصب آن روی میزبان با دستور زیر انجام می‌شود:

sudo apt install virtiofsd

مرحله ۲: ایجاد ماشین مجازی جدید در Virtual Machine Manager

پس از نصب Virtual Machine Manager، نوبت به ایجاد یک ماشین مجازی جدید می‌رسد. برای این کار مراحل زیر انجام شد:

۱. اجرای برنامه Virtual Machine Manager

  • اجرا از طریق ترمینال با اجرای دستور virt-manager
  • انتخاب برنامه از داک Ubuntu —> منوی برنامه‌ها —> جستجو
جستجوی اپلیکیشن Virtual Machine Manager در منوی برنامه‌های اوبونتو برای پیدا کردن و اجرای آن.
نحوه پیدا کردن و اجرای Virtual Machine Manager از طریق منوی جستجوی اوبونتو.

۲. مراحل تصویری ایجاد ماشین مجازی جدید با کلیک روی Create a new virtual machine:

دکمه "Create a new virtual machine" (ایجاد یک ماشین مجازی جدید) که در نوار ابزار نرم‌افزار Virtual Machine Manager هایلایت شده است.
نقطه شروع: آیکون ایجاد ماشین مجازی جدید در نوار ابزار.

گام ۱ از ۵: انتخاب روش نصب سیستم‌عامل

مرحله اول از پنجره ساخت ماشین مجازی جدید در Virtual Machine Manager، که در آن گزینه "Local install media" برای نصب سیستم‌عامل انتخاب شده است.
گام ۱ از ۵: انتخاب روش نصب سیستم‌عامل از روی فایل ISO.

گام ۲ از ۵: انتخاب فایل ISO نصب ویندوز 10

در گام ۲ فایل ISO نصب ویندوز 10 (یا سیستم عامل موردنظر) را از طریق کلیک روی Browse و سپس Browse Local انتخاب نمایید. برای رفتن به مرحله بعد در صورتی که Virtual Machine Manager نتوانست از روی فایل ISO سیستم عامل را در فیلد Choose the operating system you are installing شناسایی کند، گزینه Automatically detect from the installation media / source را غیرفعال نمایید و در فیلد Choose the operating system you are installing گزینه Microsoft Windows 10 را انتخاب نمایید.

مرحله دوم از ویزارد ساخت ماشین مجازی در Virtual Machine Manager، که در آن فایل ISO ویندوز 10 به عنوان رسانه نصب انتخاب شده است.
گام ۲ از ۵: انتخاب فایل ISO نصب ویندوز 10.

گام ۳ از ۵: تخصیص حافظه (RAM) و پردازنده (CPU)

در مرحله سوم می‌بایست منابع سخت‌افزاری ماشین مجازی ویندوز 10 را انتخاب نمایید. هنگام ایجاد ماشین مجازی، Virtual Machine Manager به‌صورت پیش‌فرض مقدار ۲ هسته پردازنده و ۴ گیگابایت حافظه رم را برای ویندوز ۱۰ اختصاص می‌دهد. این مقادیر بر اساس حداقل نیازمندی‌های رسمی ویندوز ۱۰ انتخاب شده‌اند و برای اجرای روان سیستم عامل و برنامه‌هایی مانند Microsoft Office کاملاً مناسب هستند. از طرف دیگر، این تنظیمات فشار زیادی به سیستم میزبان وارد نمی‌کنند و تعادلی بین کارایی ماشین مجازی و حفظ منابع میزبان برقرار می‌شود.

مرحله سوم از ساخت ماشین مجازی که در آن حافظه رم روی 4096 مگابایت و تعداد پردازنده‌ها (CPU) روی 2 تنظیم شده است.
گام ۳ از ۵: تخصیص حافظه (RAM) و پردازنده (CPU).

گام ۴ از ۵: ایجاد و تعیین حجم دیسک مجازی

در مرحله ایجاد دیسک مجازی، معمولاً حجم پیش‌فرض ۴۰ گیگابایت برای ویندوز ۱۰ پیشنهاد می‌شود. این مقدار فضای کافی برای نصب سیستم‌عامل، دریافت به‌روزرسانی‌ها و نصب نرم‌افزارهای اصلی مانند Microsoft Office و ابزارهای برنامه‌نویسی VBA را فراهم می‌کند. در عین حال، اندازه دیسک بیش از حد بزرگ در نظر گرفته نشده تا فضای ذخیره‌سازی میزبان بی‌دلیل اشغال نشود. بنابراین انتخاب ۴۰ گیگابایت یک تعادل منطقی بین کارایی، نیازهای نرم‌افزاری و بهینه‌سازی فضای میزبان ایجاد می‌کند.

مرحله چهارم از ساخت ماشین مجازی که در آن یک دیسک مجازی با حجم ۴۰ گیگابایت برای سیستم‌عامل ایجاد می‌شود.
گام ۴ از ۵: ایجاد و تعیین حجم دیسک مجازی.

گام ۵ از ۵: بازبینی نهایی تنظیمات و شروع نصب

مرحله پنجم و نهایی مربوط به بازبینی تنظیمات و انتخاب نام برای ماشین مجازی می‌باشد. در این مرحله می‌توانید نام را تغییر دهید یا به همان نام پیش‌فرض اکتفا نمایید. پس از کلیک روی کلید Finish ماشین مجازی ساخته و شروع می‌شود.

مرحله پنجم و پایانی ساخت ماشین مجازی: نمایش خلاصه تنظیمات شامل نام، سیستم‌عامل، حافظه، پردازنده و فضای ذخیره‌سازی قبل از نهایی‌سازی.
گام ۵ از ۵: بازبینی نهایی تنظیمات و شروع نصب.

۳. ویدیوی آموزشی نحوه ایجاد ماشین مجازی ویندوز 10 با استفاده از Virtual Machine Manager در اوبونتو:

در این ویدئوی آموزشی، با مراحل گام‌به‌گام نصب ویندوز ۱۰ در یک ماشین مجازی روی سیستم عامل اوبونتو با استفاده از Virtual Machine Manager آشنا می‌شوید.

مرحله ۳: فعال‌سازی کلیپ‌بورد مشترک و فولدر مشترک با استفاده از تکنولوژی Virtio-FS

۱. فعال‌سازی کلیپ‌بورد مشترک

Virtual Machine Manager امکان فعال‌سازی کپی و پیست (Clipboard Sharing) بین سیستم میزبان و ماشین مجازی را فراهم می‌کند. با فعال کردن این گزینه، می‌توانید به راحتی متن و داده‌ها را بین اوبونتو و ویندوز منتقل کنید، بدون آنکه نیاز به روش‌های دستی مثل انتقال فایل باشد. این قابلیت مخصوصاً هنگام برنامه‌نویسی یا آزمایش کدها بسیار مفید است.

مراحل فعال‌سازی کلیپ‌بورد مشترک در Virtual Machine Manager

پس از نصب ویندوز روی ماشین مجازی در صفحه اصلی Virtual Machine Manager آیکون ماشین مجازی را انتخاب کنید و روی Open کلیک نمایید. در پنجره باز شده روی Show virtual hardware details کلیک نمایید. تنظیمات زیر را بررسی و در صورت نیاز به مقدار مشخص شده تغییر دهید.

  • در سربرگ Video QXL بررسی کنید که Model گزینه QXL انتخاب شده باشد.
  • در سربرگ Display Spice بررسی کنید که Type مقدار Spice Server باشد.
تنظیمات Video QXL در Virtual Machine Manager برای فعال کردن Spice
تصویر مربوط به تنظیمات کارت گرافیک ماشین مجازی در Virtual Machine Manager که در آن Model روی QXL تنظیم شده است.
تنظیمات Display Spice در Virtual Machine Manager برای اتصال SPICE
تصویر مربوط به تنظیمات نمایشگر ماشین مجازی در Virtual Machine Manager که در آن Type روی Spice server تنظیم شده است.

روی کلید Power on the virtual machine کلیک نمایید تا ماشین مجازی روشن شود. مراحل زیر را در ویندوز میهمان انجام نمایید تا کلیپ‌بورد مشترک بین میزبان و میهمان فعال شود.

  • فایل spice-guest-tools را دانلود و نصب نمایید. این بسته نرم‌افزاری شامل درایورها و سرویس‌هایی است که ارتباط بین سیستم میزبان (Ubuntu) و میهمان (Windows) را برقرار می‌کنند.
  • بعد از نصب، سرویس spice-vdagent فعال می‌شود و اجازه می‌دهد که:
    • Copy/Paste متن بین ویندوز و اوبونتو
    • Drag & Drop فایل‌ها بین میزبان و مهمان
    • تغییر خودکار رزولوشن پنجره VM فعال شود.

۲. مراحل تصویری فعال‌سازی فولدر مشترک با Virtio-FS

برای فعال‌سازی فولدر مشترک با استفاده از virtiofs، ابتدا باید سخت‌افزار Filesystem را به ماشین مجازی خود اضافه کنید.

مرحله اول: افزودن سخت‌افزار در Virtual Machine Manager

برای فعال‌سازی فولدر مشترک با استفاده از virtiofs ابتدا می‌بایست سخت‌افزار Filesystem را به ماشین مجازی متصل نمایید. برای اینکار ابتدا ماشین مجازی را خاموش کنید. در صفحه اصلی Virtual Machine Manager آیکون ماشین مجازی را انتخاب کنید و روی Open کلیک نمایید. در پنجره باز شده روی Show virtual hardware details کلیک نمایید. طبق تصویر زیر روی کلید Add Hardware کلیک نمایید.

افزودن سخت‌افزار (Add Hardware) در Virtual Machine Manager برای افزودن پوشه مشترک.
تصویری از منوی Add Hardware در Virtual Machine Manager که برای اشتراک‌گذاری یک پوشه بین سیستم میزبان و مهمان استفاده می‌شود.

در پنجره باز شده سربرگ Filesystem را انتخاب نمایید. برای Driver گزینه virtiofs را انتخاب کنید. روی Browse… کلید نمایید و پوشه یا درایوی را که می‌خواهید بعنوان فضای مشترک باشد را انتخاب نمایید. در بخش Target path نامی که را برای درایوی که در ویندوز می‌خواهید نمایش داده شود را انتخاب نمایید. ما در این آموزش نام shared0 را برای این مسیر انتخاب نمودیم.

تنظیمات Filesystem برای اشتراک‌گذاری پوشه با استفاده از virtiofs در Virtual Machine Manager.
تصویری از پنجره Add New Virtual Hardware که تنظیمات Filesystem را با درایور virtiofs برای اشتراک‌گذاری پوشه نشان می‌دهد.

مرحله دوم: افزودن سخت‌افزار و mount کردن فایل‌سیستم در سیستم عامل میهمان (ویندوز 10)

۱. نصب درایور virtiofs در ویندوز 10

در ویندوز 10 آخرین درایور virtiofs را از این لینک دانلود و نصب نمایید. درایور در مسیر C:\Program Files\Virtio-Win\VioFS\virtiofs.exe نصب خواهد شد.

۲. نصب WinFsp

از آدرس https://github.com/winfsp/winfsp/releases آخرین نسخه WinFsp را دانلود و نصب نمایید. در حال حاضر آخرین نسخه ورژن 2.1 می‌باشد که می‌توانید فایل نصبی آن را از این لینک دریافت نمایید. WinFsp در مسیر C:\Program Files (x86)\WinFsp\bin نصب خواهد شد.

۳. افزودن مسیر نصب virtiofs و WinFsp در متغیر Path متغیرهای سیستمی ویندوز 10

در ویندوز 10 روی This PC راست کلیک کنید و روی Properties کلیک نمایید. در پنجره باز شده از سمت راست روی Advanced system settings کلیک نمایید. از سربرگ Advanced پنجره System Properties روی Environment Variables … کلیک نمایید. در بخش System variables گزینه Path را پیدا و انتخاب کنید و سپس روی کلید Edit…. کلیک نمایید. مسیرهای C:\Program Files\Virtio-Win\VioFS و C:\Program Files (x86)\WinFsp\bin را به انتهای لیست اضافه نمایید و ذخیره نمایید.

افزودن مسیرهای Virtio-Win و WinFsp به متغیرهای محیطی (Environment Variables) در ویندوز ۱۰ برای فعال‌سازی virtiofs.
تصویری از پنجره Environment Variables در ویندوز ۱۰ که مسیرهای Virtio-Win و WinFsp به آن اضافه شده است.
ویدئوی آموزشی افزودن مسیر نصب virtiofs و WinFsp در متغیر Path متغیرهای سیستمی ویندوز 10
در این ویدئو، با مراحل افزودن مسیرهای Virtio-Win و WinFsp به متغیرهای محیطی (Environment Variables) ویندوز ۱۰ آشنا می‌شوید.
۳. mount کردن فایل‌سیستم در سیستم عامل میهمان

برای mount کردن فایل‌سیستم در سیستم عامل میهمان منوی استارت را باز کنید و cmd را جستجو کنید. روی Command Prompt کلیک راست کنید و گزینه Run as administrator را انتخاب نمایید. دستور زیر را در پنجره Command Prompt تایپ و Enter را بزنید.

virtiofs.exe -t shared0 -m Z:

در صورتی که اجرای فرمان با خطای The service VirtIO-FS failed to load WinFsp DLL (Status=c0000034). مواجه شد در منوی استارت Services را تایپ کنید. در پنجره Services سرویس VirtIO-FS Service را پیدا کنید و روی آن دوبار کلیک نمایید. در صورتی که Service status حالتی غیر از Running دارد کلید Start را بزنید و در جعبه انتخاب Startup type گزینه Automatic را انتخاب نمایید و روی OK کلیک نمایید. همین مراحل را برای سرویس WinFsp.Launcher نیز انجام دهید، سپس دوباره فرمان را اجرا کنید.

در صورتی که فرمان با موفقیت اجرا شود می‌توانید در برنامه Windows Explorer درایور Z را با نام shard0 مشاهده نمایید. توجه داشته باشید که پس از هر بار restart شدن ویندوز باید این دستور را اجرا نمایید تا فضای مشترک در ویندوز mount شود. برای رفع این مشکل مرحله سوم را انجام دهید تا فضای مشترک بین سیستم عامل میزبان و میهمان بطور خودکار پس از هر بار اجرای ویندوز mount شود.

مرحله سوم (اختیاری): افزودن دستور mount فضای مشترک به Task Scheduler ویندوز

  • در منوی استارت ویندوز Task Scheduler را جستجو و باز کنید.
  • از سمت راست روی Create Task کلیک نمایید.
  • در فیلد Name یک نام برای وظیفه بعنوان مثال mount shared folder انتخاب نمایید.
  • در تب Triggers روی کلید New… کلیک نمایید و در بالای صفحه باز شده مقدار Begin the task را At log on یا At startup انتخاب و روی OK کلیک نمایید.
  • در تب Actions روی کلید New… کلیک نمایید و در قسمت Program/script مقدار "C:\Program Files\Virtio-Win\VioFS\virtiofs.exe" و در قسمت Add arguments مقدار -t shared0 -m Z: را وارد نمایید و روی OK کلیک نمایید.
  • در تب General تیک گزینه Run with highest privileges را بگذارید و روی OK کلیک نمایید.

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید